தாமரைக் கோயில்



தாமரைக் கோயில் (Lotus temple) என்பது இந்தியாவில் தில்லியில் உள்ள பஹாய் வழிபாட்டுத்தலம் ஆகும். அதன் தாமரை மலர் போன்ற வடிவத்தின் காரணமாக தாமரைக் கோயில் என அறியப்படுகிறது. பஹாய் வழிபாட்டுத்தலம் டெல்லியின் வசீகரமான இடமாக உள்ளது. 1986 ஆம் ஆண்டு கட்டிமுடிக்கப்பட்ட இது இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் தாய்க் கோயிலாகக் கருதப்படுகிறது. இது எண்ணற்ற கட்டடக்கலை விருதுகளை வென்றுள்ளது. மேலும் நூற்றுக்கணக்கான செய்தித்தாள் மற்றும் நாளிதழ் கட்டுரைகளில் தனித்தன்மையுடன் வெளிவந்துள்ளது.

வழிபாடு

மற்ற பிற பஹாய் வழிபாட்டுத்தளங்களைப் போன்றே தாமரைக் கோயிலானது மதத்தைப் பொருட்படுத்தாத அல்லது பஹாய் புனித நூல்களில் வலியுறுத்தப்பட்டிருக்கும் மற்ற தனித்துவங்கள் கொண்ட அனைவருக்குமான கோயிலாக இருக்கிறது. அனைத்து மத மக்களும் ஒன்று கூடி கடவுளை எந்த இனப்பாகுபாடுகளும் இன்றி வழிபடுவதிலே வழிபாட்டுத்தளத்தின் ஆன்மா உள்ளது என பஹாய் விதிகளில் வலியுறுத்தப்பட்டிருக்கிறது.மேலும் பஹாய் நம்பிக்கை கொண்ட புனித நூல்களை மட்டுமே பஹாய் விதிகள் வலியுறுத்துகின்றன. மேலும் மற்ற மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் கோயிலின் உட்பகுதியில் எந்த மொழியிலும் படிக்கலாம் அல்லது மந்திரம் ஓதலாம்; அதேசமயம் படித்தல்கள் மற்றும் பிரார்த்தனைகளை குழுக்களாக இணைந்து பாடலாம். ஆனால் கோவிலில் உட்புறத்தில் எந்த இசைக்கருவிகளும் இசைக்கப்படக் கூடாது. இங்கு எந்த சமயபோதனைகளும் வழங்கப்படுவதில்லை. சடங்கு ரீதியான நடைமுறைகள் எதுவும் செயல்படுத்தப்படுவதில்லை



தாமரைக் கோயில் உள்ளிட்ட அனைத்து வழிபாட்டுத் தளங்களும் கட்டடக்கலைச் சிறப்பில் பங்கு கொள்பவையாக உள்ளன. அவற்றில் சில பஹாய் புனித நூல்களில் குறிப்பிட்டுள்ளது போல் உள்ளன. இந்த மதத்தை உருவாக்கியவரின் மகனான `அப்து'ல்-பஹா, வழிபாட்டுத்தளத்திற்குத் தேவையான கட்டடக்கலைப் பண்புகளை நிர்ணயித்தார். அந்த அமைப்பு ஒன்பது-பகுதிகளைக் கொண்ட வட்டமான வடிவத்தைக் கொண்டதாக இருந்தது. தாமரை மலரினால் ஈர்க்கப்பட்ட இதன் வடிவம், ஒன்பது பக்கங்களை அமைப்பதற்கு மூன்று கொத்துக்களில் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட 27 சார்பற்று-நிற்கும் பளிங்கு தரித்த "இதழ்கள்" கொண்ட தொகுப்பாக இருக்கிறது.தற்போதுள்ள அனைத்து பஹாய் வழிபாட்டுத்தளங்களும் குவிமாடத்தைக் கொண்டிருந்த போதும் அவை அதன் கட்டுமான அமைப்பிற்குத் தேவையான பகுதியாக பொருட்படுத்தப்படுவதில்லை.வழிபாட்டுத்தளத்தினுள் உருவப்படங்கள், சிலைகள் அல்லது உருவங்கள் ஆகியவை இடம்பெறக்கூடாது எனவும் பஹாய் புனிதநூல் குறிப்பிடுகிறது. மேலும் போதனை மேடைகள் அல்லது பூஜை மாடங்கள் போன்றவை கட்டடக்கலைக் கூறுகளில் இருக்கக் கூடாது எனவும் அந்த நூல் கூறுகிறது (படிப்பவர்கள் எளிமையான சிறிய விரிவுரை நிறுத்தத்தின் பின்னால் நிற்கலாம்).தாமரைக் கோயிலின் மைய மண்டபத்திற்குச் செல்வதற்கு ஒன்பது கதவுகள் இருக்கின்றன. அந்த மண்டபம் 2,500 பேர் வரை இருக்கக்கூடிய தகுதி வாய்ந்ததாகும். இதன் மைய மண்டபம் 40 மீட்டர்களுக்கும் சற்று அதிகமான உயரத்தில் இருக்கிறது, மேலும் அதன் புறப்பரப்பு வெள்ளைப் பளிங்கினால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. வழிபாட்டுத்தளமும் அதனைச் சூழ்ந்துள்ள ஒன்பது தூண்களும், தோட்டங்களும் 26 ஏக்கர் (105,000 m²; 10.5 ha) நிலப்பரப்பில் அமைந்துள்ளன.



நாட்டின் தலைநகரமான டெல்லியில் உள்ள பாஹாபூர் என்ற கிராமத்தில் இந்த இடம் உள்ளது. இதனைக் கட்டிய கட்டடக்கலை நிபுணர் ஃபாரிபோர்ஸ் சாபா ஒரு ஈரானியர் ஆவார். அவர் தற்போது கனடாவில் வசிக்கிறார். 1976 ஆம் ஆண்டில் அவர் இதனை வடிவமைப்பதற்காக அணுகினார். பின்னர் அதன் கட்டுமானத்தை கவனித்துக் கொண்டார். மேலும் பசுமைக்குடில் உருவாக்குவதற்கு அந்த இடத்திற்கு ஏற்ற உள்நாட்டுத் தாவரங்கள் மற்றும் மலர்கள் ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்ததன் மூலம் கட்டுமான வரவு செலவுத் திட்டத்தில் இருந்து பணத்தை சேமித்தார். இந்த நிலத்தை வாங்குவதற்கு ஹைதராபாத்தின் ஆர்டிஷிர் ருஸ்டாம்பூர் (Ardishír Rustampúr) பெரும்பகுதி நிதியைக் கொடையாக அளித்தார். அவர் 1953 ஆம் ஆண்டில் தனது முழு வாழ்க்கைச் சேமிப்பையும் இதன் கட்டுமானத்திற்காக வழங்கினார். தொழில் ரீதியான கட்டுமானவியல், நுண்கலை, மதம், அரசு சார்ந்த மற்றும் பிற தரப்புகளிலும் இக்கோயில் பரவலான ஈர்ப்பினைப் பெற்றுள்ளது.


To Share :