கருவூரார் – கரூர்




karuvurar

நில்லடா சந்திரனை மேலே கொண்டு
நினைவாகச் சூரியனை கிழே தாக்கி
நல்லடா அனுதினமும் மண்டலந் தான் 
நயமாக பழக்கமது செய்வா யப்பா
வெல்லுவாய் வழிரெண்டு மொன்றாய்ப் போச்சு
வேதாந்த மௌனத்தில் சொக்கி நில்லு
தொல்லையறும் ஞானமென்ற வெளியைக் கண்டு
தோய்ந்தபொரு ளிதுவென்று நில்லு நில்லே !

To Share :